Stappen en lopen tussen twee jobs…en hoe ik meer mindful tegen de dingen aankijk

Nooit gedacht dat het jaar 2020 nog een paar verrassingen in petto zou hebben voor mij. Hoewel solliciteren geen prioriteit was, waagde ik twee maanden geleden toch mijn kans voor een vacature. Zonder goed te beseffen dat er al een nieuwe job voor mij in de sterren stond geschreven! 

Ik kreeg het heuglijke nieuws op een zonnige woensdagmorgen in november. Ik was zelf niet zo lang uit mijn bed getuimeld want ik genoot van een vrije dag. Mijn smartphone ging over en de organisatie meldde me dat ik gekozen was en dat ze me heel graag wilde aanwerven. Ik kan nog moeilijk beschrijven wat er allemaal door me heen ging: een combinatie van verrassing, ongeloof, blijdschap, schrik en geluk. En nu 2020 op z’n einde loopt…wel, dan loop ik even mee, naar het bijna einde van een HR Support job waar ik 5 jaar lang hard heb in geïnvesteerd.  

Kleine retrospectie 

Het mooie aan een nieuw hoofdstuk beginnen, is dat je kan terugblikken op de voorbije hoofdstukken. Zo droom ik af en toe weg, ga ik terug in de tijd, naar gebeurtenissen die ik meemaakte op mijn werk, fijne samenwerkingen die ik had met collega’s, mooie projecten die ik mee kon helpen realiseren. Maar evengoed borrelt er frustratie op wanneer ik terugdenk aan stroeve samenwerkingen op kantoor, het minder goede nieuws dat extra personeel aanwerven weeral geen optie was. Die mindere momenten maken ongetwijfeld ook deel uit van een loopbaan, hoe geslaagd hoe die ook mag zijn. Want soms haalde ik ontzettend veel energie uit mijn job terwijl ik op andere dagen hard op mijn tanden moest bijten. En net omdat mijn retrospectie een unieke samenstelling is van up- en downmomenten, vormt ze ook een waardevol instrument om te leren over mijn loopbaan. En dankbaar te zijn voor de gekregen kansen waardoor ik groeide als professional én als mens. 

Hopen mag! 

Solliciteren prijkte helemaal niet bovenaan mijn wenslijst omdat het coronavirustijdperk in mijn ogen alleen maar roet zou gooien over nieuwe professionele plannen. Groot was mijn verbazing toen ik vernam dat ik een nieuwe job had.  

Ook al klinkt het melig, toch besef ik dat je geen hoop mag verliezen wanneer je wil dat je situatie verandert. Hoop heeft geen zekere uitkomst: je hoopt dat het zal gebeuren, maar je weet niet of het zal plaatsvinden, of iets zich zal verwezenlijken.  Toch is het net die hoop die richting of sturing kan geven. Door te hopen, stel je doelen, projecten voorop. En ook al komt er dan iets totaal anders uit de bus, door te hopen maak je een mentale oefening, stimuleer je je brein om vooruit te kijken, iets te doen, actief te zijn.  

Een spannende overgang 

De overgang van een job naar een andere, dat is best spannend. Of zo ervaar ik het toch! De stress van de paperassen en de wettelijke opzegtermijn, het nieuws brengen aan de leidinggevende, de collega’s inlichten…en de spijt dat ik dit ook niet live kon zeggen maar enkel via een onlinevergadering. Het werk al beginnen te organiseren op een manier dat ik daarna de fakkel met een gerust hart kan doorgeven. Een overzicht maken van alle taken die moeten worden overgedragen. Nog andere collega’s en leveranciers inlichten en praktische zaken regelen voor mijn laatste dag op kantoor. En tegelijkertijd overleggen met de nieuwe werkgever over de contractbepalingen en de opzegtermijn. 

Dus ja, het is stappen en lopen tussen twee jobs. Want sommige etappes gaan traag – zoals de opzegtermijn presteren – en andere momenten gingen snel, zoals het ontslag doorgeven en vooraf de vakbond raadplegen om te checken of ik wel alle info had. En de laatste 2 weken van mijn opzeg in januari zal ik vermoedelijk in looppas afleggen. Want dan zit ik tussen 2 jobs in waar ik stop met een job en me klaarmaak voor een andere. 

Mindful blijven 

Ik vergat de voorbije weken bijna te genieten van deze overgang. Overspoeld door emoties en paperassen, vergat ik dat ik trots mocht zijn op het werk dat ik gepresteerd heb de voorbije jaren. Ik deed het met hart en ziel.  Dat ik best ook fier mocht zijn omdat ik een nieuwe job gevonden heb in uitdagende omstandigheden. En een job waar ik met veel goesting aan begin. 

De rust is ondertussen teruggekeerd en ik beleef nu dag per dag, de laatste weken in mijn huidige job. Ik weet wat er nu is en zal zien wat de toekomst brengt.  

Mooi afsluiten 

Ik sluit hier niet alleen deze blogpost af…maar binnenkort ook een belangrijk professioneel hoofdstuk. Mooi afsluiten heeft een meerwaarde…als de situatie het toelaat natuurlijk: ik vertrek helemaal niet met slaande deuren of zat niet verwikkeld in grote conflicten, gelukkig maar. Ik heb een goede band met de organisatie waar ik nu nog werk alsook met collega’s en leidinggevenden die er samen met mij aan mooie projecten hebben gewerkt. 

En morgen (31/12/2020) sluit ik ook dit jaar af.  En niet vergeten: “every end, is a new beginning”.

Happy New Year! 

Zijn thuiswerkers allemaal fraudeurs?

Ik schrik zelf even wanneer ik deze ietwat gedurfde titel op mijn nieuwe blogpost plak.  Niet opzettelijk bedoeld als ‘catchy titel’ maar wel om aan te geven dat er een zekere ergernis in mijn systeem is geslopen. Even terugblikken.

Toen België midden maart in coronaviruslockdown ging en pendelen naar het werk werd afgeraden door het besmettingsgevaar, begon ik aan mijn thuiswerkavontuur. De meeste economische activiteiten kwamen tot stilstand maar gelukkig niet bij mijn werkgever. Ik kwam thuis te zitten in mijn gezellige woonkamer, aan mijn eettafel en achter een PC-scherm. Vaarwel sociale contacten op het werk: mijn kantoorleven werd ingeruild voor onlinevergaderingen en actiever gsm-verkeer om het werk geregeld te krijgen. Gelukkig circuleerden er mailtjes van collega’s en de leidinggevende waarin gepeild werd naar het welzijn binnen verschillende teams. Of er werden online wel grapjes gemaakt over deze toch wel heel uitzonderlijke situatie. Dat maakte het gemis aan sociale contacten toch wel wat goed. 

Het thuiswerkavontuur was niet nieuw voor mij, schreef ik al in een eerdere post. Sinds 2016 ben ik een gelukkige structurele thuiswerker van à rato 1 dag per week. Dit betekent: iets later opstaan dan gewoonlijk (mijn alarm maakt me doorgaans wakker om 5u40 op een pendelwerkdag), geen pendeltijd (en dito ergernis over late of afgeschafte treinen), niet te veel verstrooiing aan mijn bureau in een open ruimte. 

Toch kreeg ik in het begin van de lockdown opvallende commentaren: ‘je werkgever ziet toch dat je bent ingelogd’? ‘Die controleert toch wel of je voldoende uren presteert’? ‘Je werkgever moet toch weten waar je mee bezig bent’? Enz. Gevolgd door bedenkelijke gezichten nadat ik uitlegde dat ik heel autonoom werk en mijn werkgever perfect weet waar ik mee bezig ben. En dat ik bovendien ook als gelukkige flexwerker ook wel eens vrije uurtjes mocht inplannen die ik dan op een ander moment inhaalde. Op voorwaarde dat er geen strakke deadlines waren of dat het werk natuurlijk werd afgerond. Resultaat: nog meer bedenkelijke gezichten… 

Ook al waren de commentaren waarschijnlijk niet slecht bedoeld, toch viel ik even van mijn (thuiswerk)stoel. Ik voelde me opeens een fraudeur (fraudeuse?), een luiwammes van formaat, een thuiswerker die alle lagen van het profitariaat verkende.  Dit vroeg wel om een beetje omkadering.  

Vertrouwen? 

Thuiswerken vraagt vertrouwen en dat begint niet op het moment dat je thuiswerkt. Tijdens het rekruteringsproces wordt er al afgetoetst of je een betrouwbare werknemer bent. Tenslotte wil een werkgever weten of je je aan de afspraken gaat houden, aan de profielvereisten van de vacature voldoet; maw, hij wil te weten komen of hij in jou kan investeren.   

Wanneer je als werknemer een arbeidscontract ondertekent, verbind je je ertoe om de daarin vastgelegde voorwaarden na te leven. In overeenstemming met mijn arbeidscontract mocht ik na 6 maanden dienst thuiswerken als mijn werkgever ermee akkoord ging. Versta eronder: als mijn werkgever twijfelde aan mijn autonomie, kon hij mijn thuiswerk later opstarten. En dit nooit zonder dialoog met de werknemer. 

Ook bij thuiswerk komen partijen – al dan niet formeel – overeen welke afspraken er moeten worden nageleefd: ben je even weg naar een doktersafspraak ? Noteer het in je agenda. Wil je je thuiswerkuren aanpassen door een privésituatie die een zekere flexibiliteit vereist (kinderen ophalen,…)? Spreek er vooraf over met je werkgever. Goede afspraken, goede vrienden! 

Thuiswerken is dus net zoals kantoorwerken het resultaat van een opgebouwde vertrouwensrelatie. Het is geen grilligheid waarbij de werkgever zijn paranoia laat botvieren door de werknemer steeds te willen controleren.  

Afspraken 

Afspraken in een arbeidsrelatie naleven, dat start zodra je in dienst komt bij een werkgever. En dat geldt voor beide partijen. Ook al is je werkgever je hiërarchisch verantwoordelijke, toch moet hij zich ook aan afspraken houden. Als er vertrouwen is, hoeft een werkgever ook niet continu de indruk te wekken dat hij je controleert of twijfelt aan je beroepsethiek. Omgekeerd voel je als werknemer ook niet de druk om je continu te verantwoorden. 

In een open en constructieve sfeer kunnen afspraken ook worden aangepast.  

Een kans voor waarderend leiderschap 

Leidinggeven op afstand is een heuse uitdaging voor elke leidinggevende. Maar het is ook een unieke kans om afstandsleiderschap in een echt waarderend leiderschap om te zetten. Als leidinggevende:  

  • Maak je afspraken met de werknemer; 
  • Pleeg je onderling overleg over de vooruitgang van het werk; 
  • Check je of doelstellingen, projectdeadlines, enz. worden gehaald.  

Je houdt dus kortom de vinger aan de pols over het werk. Maar je hebt als leidinggevende ook veel impact door: 

  • Regelmatig informele virtuele momentjes in te plannen; 
  • Kort te vragen hoe het gaat met je werknemers waarbij je je empathisch opstelt en doorvraagt wanneer je merkt dat je werknemer zaken wilt bespreken; 
  • Open te staan voor verzuchtingen of frustraties van je werknemer wanneer sommige taken minder vlot lopen door thuiswerk (geen tweede scherm, geen printer); stel je als leidinggevende actief op door oplossingen te zoeken met je werknemer;
  • Waardering te geven voor het werk dat soms in pittige thuiswerkomstandigheden wordt geleverd; 
  • Aan te geven dat je ook online beschikbaar bent voor de werknemer en dat die altijd met jou contact kan opnemen wanneer nodig. 

Meer lezen?  

Het thuiswerkverhaal zal voor velen onder ons nog niet af zijn; sommigen zijn er pas mee gestart, anderen die al thuiswerkten, zien misschien nu een evolutie naar vaker thuiswerken. Ik vond nog dit artikel dat ik wou meegeven als “to be continued” thuiswerkverhaal: https://www.pulsmagazine.be/2020/09/28/werknemers-willen-ook-na-corona-blijven-thuiswerken/ 

Zet het coronavirus ook jouw loopbaanwensen onder druk?

“Stop trying to be productive” blokletterde de New York Times nog in april. Een titel die me even deed slikken omdat er toch een confronterende waarheid achter schuilt. De journaliste interviewt Amerikanen die tijdens de lockdown een immense druk voelen om hun verplichte lockdowndagen zo nuttig mogelijk in te vullen. De takenlijst  is lang: je huis renoveren, vaker sporten, een nieuwe taal leren, jezelf tot expert bakker omtoveren…kortom, geen enkele minuut van de dag blijft onbenut. En een opvallende conclusie: onder die geweldige druk krijgen mensen minder en minder zaken gedaan.

Ik ging de voorbije maanden lustig mee in al dat “productief bezig zijn in een zee van tijd”: het werd maar eens tijd om steeds uitgestelde huisklusjes aan te pakken, een nieuwe hobby op te nemen, wat beter op mijn voeding te letten, mijn kennis van het Italiaans weer op te frissen, voldoende van de bank komen om intensief te gaan sporten. En zo kan ik nog een paar bladzijden doorgaan. Mijn checklist werd opeens lang en “druk”. Mijn dagen leken wel voorbij te hollen, hoe hard ik zelf ook achter de tijd aan liep. Hoezo, de wereld staat stil? Ik merkte er niet zoveel van. En uiteraard kreeg ik ook niet alles gedaan.

Lees meer »

Thuiswerken loont…tips voor de beginnende thuiswerker

andrew-neel-cckf4TsHAuw-unsplash.jpg

Bron: andrew-neel-cckf4TsHAuw-unsplash.jpg

Ik heb het immense geluk dat mijn werkgever thuiswerk toelaat. Niet alleen in de huidige social distancing werkomstandigheden, maar sinds een paar jaar zorgt mijn werkgever al voor een flexibele werkregeling. Want hij zet in op medewerkers die autonoom en met voldoende beroepsverantwoordelijkheid hun eigen werk regelen en zich inspannen om de beoogde resultaten te behalen.

De huidige Coronavirus-ontwikkelingen maken het de werknemer die nog niet eerder thuiswerkte, niet zo gemakkelijk om van de ene dag op de andere naar een andere professionele routine over te schakelen. Mijn collega maakte er zich bijv. zorgen over dat haar woning onvoldoende rustige werkruimtes bevat. En zo zijn er nog obstakels waar je als beginnende thuiswerker over kan struikelen.

Lees meer »

Hoe sta ik in het werk?

jesus-kiteque-wn-KYaHwcis-unsplash

Foto: unsplash: jesus-kiteque-wn-KYaHwcis-unsplash

De professionele balans opmaken. Dat is zoiets waar mensen wel eens – heel toepasselijk – ‘werk’ willen van maken aan het begin van een nieuw kalenderjaar.

Ik ben er geen uitzondering op. Ook al heb ik het gevoel goed bezig te zijn en ervaar ik veel professionele drive en motivatie, toch kan ik niet zonder gezonde zelfreflectie. Ik heb het als introvert ook nodig om te reflecteren en stil te staan bij wat er mij overkomt op het werk, hoe ik ermee omga, welke uitdagingen er mij te wachten staan. En hoe ik chill kan blijven wanneer het even een heel pak minder vlot gaat. Want ja hoor, baaldagen maken zeker deel uit van het totale werkpakket.

Ik stelde me de vraag: hoe sta ik eigenlijk in het werk? En ik neem je mee in een paar bevindingen 😊.

Lees meer »