De glorie van deeltijds werken

In de maand februari nam ik de – in mijn ogen – nogal boude beslissing om deeltijds te gaan werken. In overleg met mijn werkgever natuurlijk. En hoera, sinds maart werk ik dus vier vijfde met een vrije woensdag elke week.  

Waarom een “nogal boude beslissing”? Deeltijds werken wordt in België meestal geassocieerd met een motief: je gaat deeltijds werken omdat je kinderen hebt, voor een ouder of ziek familielid wil zorgen, een opleiding volgt…Het is geen ongewone vraag tijdens een sollicitatiegesprek: waarom kies je voor een deeltijdse job? Versta eronder: welk motief steekt erachter? 

Ik heb geen motief voor mijn deeltijds werken op dit ogenblik en daar stelt de naaste omgeving zich soms ook vragen over: vier vijfde werken om tijd te nemen voor jezelf? Hoezo, je hebt nog geen tijd genoeg? En nu al minder werken terwijl je nog bijlange niet met pensioen gaat? En hoezo, je neemt geen bijberoep?  

Voor sommigen zit ik duidelijk in de luxecategorie. Want waarom nu al vier vijfde werken terwijl ik maximaal productief zou kunnen zijn voor de maatschappij? En het leven al duur genoeg is? 

Work life balance 

Work life balance is zo’n onderwerp dat niet weg te branden is uit de actualiteit maar zeker ook niet uit mijn leven. Regelmatig denk ik erover na hoeveel ruimte mijn job inneemt in mijn leven. Werken is een financiële noodzaak, maar kan ik mijn werk iets minder gewicht geven? Ik heb soms de indruk dat de werkwereld alsmaar in een hogere versnelling gaat. De druk om te kunnen volgen, is hoog.  

Tijdens mijn vrije dag neem ik bewust wat gas terug. Ik heb het gevoel vaker te kunnen contempleren, te reflecteren, wat ik als introverte mens ook nodig heb. Op die manier doe ik ook aan zelfzorg en waak ik over mijn welzijn. 

Projecten? 

Ik speel met het idee om kleine projectjes op de rails te zetten nu ik meer vrije tijd heb. En dan druis ik meteen al in tegen de bovenstaande alinea 🙂 want ik wil een betere work-life balance bereiken door meer rust, hobby’s, sporten en niet te veel activiteiten op woensdag. Maar het eeuwige stilzitten is ook niet aan mij besteed. Ik geef het tijd en reflectie. 

Mijn job is ook wel meer dan ooit een stuk van mijn identiteit. En een kans om mijn energie en talent in kwijt te kunnen. Daarnaast kan die identiteit zich in allerlei soorten jobs manifesteren. Of een combinatie van een job en andere projecten. Dat besef is een graantje dat ik in de grond heb gestopt, tot het plantje begint te schieten, te groeien. Misschien ergens in een onbekende tuin, een nieuw veld, een andere horizon? 

Consuminderen 

Een reis naar het buitenland en de noodzaak om de koelkast ervoor grondig uit te mesten: mijn partner en ik waren zodanig opgetogen over die bijna lege koelkast bij onze terugkeer, dat minder consumeren hoog op ons prioriteitenlijstje is beland. Want vaak kochten we te veel etenswaren die daarna in de vuilnisbak belandden samen met andere impulsief gekochte spullen. En dat gaf wel eens stof tot discussie 🙂 

Met een deeltijdse job let ik uiteraard meer op mijn uitgavenpatroon. Maar lees hier vooral dat consuminderen mij ook ontzettend gelukkig maakt omdat ik bewuster iets wel of niet ga kopen. Ik moet er iets harder voor sparen. Of leef wat zuiniger. Of stel een aankoop uit zodat ik er op een later moment dubbel van geniet. 

Vrijwilligerswerk 

Last but not least: met een deeltijdse job kan ik ook opnieuw tijd vrijmaken voor wat vrijwilligerswerk ook al doe ik dit nog op een heel laag pitje. Vrijwilligerswerk beschouw ik als een onschatbare waarde voor onze maatschappij, maar wordt nog te vaak onderschat. Het gaf me in het verleden al veel voldoening om te helpen met een vrijwilligersactiviteit en op die manier bij te dragen tot een warmere maatschappij. 

Een complimentje?

Op 1 maart was het nationale complimentendag en dat ging snel rond op mijn werkplek! Een nieuwsbrief verscheen prompt in mijn mailbox en die van alle collega’s om elkaar aan te moedigen een complimentje te geven, waardering te tonen voor een puike prestatie, dankbaarheid te uiten voor een hechte samenwerking. 

Het viel me te binnen dat we erkenning en waardering vaak onderschatten. Toch kunnen die bijdragen tot groei, zelfvertrouwen, trots…en een en ander in beweging brengen in je eigenwaarde en professionele relaties. 

En ook al ben ik trots op het werk van mijn collega’s, heb ik bewondering voor vrienden die moeilijke privésituaties trotseren, toch blijft die complimentenreflex ook wel eens achterwege. Er is dus nog werk aan de winkel. En training nodig om die reflex goed te ontwikkelen! 

Lees meer »

Radio couloir

Eind 2021 zou de jaarlijkse kerstdrink op het werk plaatsvinden. Zo’n moment waarop collega’s kerstwensen uitwisselen en elkaar een mooi eindejaar toewensen. Helaas, een rondwarend virus gooide opnieuw roet in het eten. Het verlangen naar een portie eindejaarscollegialiteit maar die uiteindelijk niet kunnen ervaren, gaf me toch een raar gevoel. Want collega’s die elkaar mooie dagen met feest en sprankeltjes toewensen, dat heeft wel iets. 

In februari 2022 zal ik er een coronajaar op zitten in mijn nieuwe job. Maar als er iets is wat het voorbije werkjaar ontzettend heeft getypeerd, dan is het wel een gebrek aan menselijk contact.  In mijn werkpauzes stond ik vaker thuis alleen aan mijn eigen Senseo-apparaat te wachten op doorgelopen koffie dan dat ik met een collega praatte aan de koffiemachine op het werk. En ik zat gigantisch vaak thuis achter een scherm in een Zoom-call, ver weg van de klassieke vergaderzaal op kantoor.   

Maar meer nog miste ik radio couloir, de nieuwtjes die door de wandelgangen reizen, van kleine roddels tot opbarend nieuws. De al dan niet wilde verhalen over ontslagen, promoties, relaties tussen collega’s, roddels over het management…de nieuwtjes die het werk ook wel leuk, spannend en soms het nodige amusementsgehalte bezorgen. Wat gebeurt er met radio couloir bij massaal telewerken in deze coronatijden? 

Lees meer »

Do’s en don’ts van e-mailverkeer op de werkvloer

Op de werkvloer is een goede e-mailcommunicatie niet vanzelfsprekend. Ik erger er mij regelmatig aan hoe nonchalant sommige diensten omspringen met mailverkeer: van specialisten in omslachtigheid tot taalbeknibbelaars, en managers die gortdroog mailen over “personeel als heel hoge loonkost”. Ondoordachte e-mails kunnen zelfs de meest goedgemutste medewerker de kast opjagen. 

Hieronder geef ik een paar (uiteraard niet-exhaustieve) e-mailtips mee die ik zelf ook probeer toe te passen 🙂 

Lees meer »